Interview met Klaas

“De rust vind ik hier doordat er weinig prikkels zijn. Ja, er zijn wel prikkels maar dat zijn ‘natuurlijke prikkels’ van dieren en de natuur. Daar kan ik goed tegen, maar met menselijke prikkels heb ik veel moeite.”

Klaas (cliënt)

Lees het hele verhaal van Klaas op zorgboerderij de Maashoeve

Klaas in de stal bij de koeien

Klaas is getrouwd en heeft 2 kinderen. Met zijn vrouw woont hij in Waalwijk, in een actieve en betrokken wijk. Klaas is, samen met 2 andere cliënten van de zorgboerderij, de reden waarom de Maashoeve lid is geworden bij SZZ. De Maashoeve wilde hun belangrijke rol voor mensen zoals Klaas blijven vervullen, ook nadat andere organisaties zich terugtrokken in hun rol, en zagen lidmaatschap bij SZZ als dé uitgelezen kans dit te bereiken.

Waarom de zorgboerderij?

Nadat Klaas een aantal keren werd opgenomen in de GGZ en in de WAO belandde, zocht hij naar nieuwe zinvolle daginvulling. Bij de GGZ-instelling waar hij destijds in behandeling was, was dat een hele opgave. Klaas vertelt: “Ik wist niet wat er allemaal was en na een lange zoektocht kwam ik terecht bij een hobbyboerderij. Daar ging ik een tijdje naartoe, maar het werkte niet helemaal: de hulpvraag van mensen die daar kwamen was té divers voor mij. Ik heb ADHD en Asperger en heb een specifieke manier van omgang. Ook waren er te veel prikkels. Toen een andere organisatie de hobbyboerderij overnam, voelde het als een warm bad toen we kennis gingen maken op de Maashoeve!” De GGZ nam met een groep cliënten hun intrek in de boerderij voor dagbesteding. “Dit is een échte boerderij met vee! Ik ben keurmeester geweest voor vlees, dus dit ligt in mijn straatje. Ik kan niet meer werken, maar doordat ik er echt toe doe op de boerderij vond ik mijn eigenwaarde weer terug,” aldus Klaas.

Ritme

Rust, Reinheid, Regelmaat van de boerderij, daar heeft Klaas volgens hem niet alleen baat bij maar is van levensbelang: “Ritme is ontzettend noodzakelijk. Ik heb een reden om op tijd op te staan, ik word verplicht rustpunten in te bouwen tijdens de dag (iets wat ik zelf niet zou doen) en daardoor lukt het me op andere dagen bijvoorbeeld wél om mijn hond uit te laten.”

We hebben echt een ‘ons’ gevoel

Klaas geeft aan dat op de dagen dat hij depressief is, het erg zwaar is om alleen thuis te zijn (zijn vrouw werkt nog) en het ook erg belastend is voor zijn vrouw. Op de zorgboerderij wordt hij gezien, hier kan hij op terugvallen zonder zijn vrouw tot last te zijn. “De Maashoeve is voor mij een anker. De rust vind ik hier doordat er weinig prikkels zijn. Ja, er zijn wel prikkels maar dat zijn ‘natuurlijke prikkels’ van dieren en de natuur. Daar kan ik goed tegen, maar met menselijke prikkels heb ik veel moeite.” Desondanks is hij erg dankbaar voor de wijk waar hij in woont. De straat is erg betrokken en ze helpen elkaar en kijken echt naar elkaar om. Klaas en zijn vrouw wonen hier al ruim 50 jaar en zijn woonomgeving helpt hem in zijn dagelijks leven, door bijvoorbeeld op hun hond te passen als hij naar de boerderij gaat. Hij is secretaris bij de buurtvereniging en organiseert uiteenlopende activiteiten, zoals de buitenspeeldag, Sinterklaas en de nationale schoonmaakdag. Toch is hij blij dat hij erbij hoort, op de boerderij: “We hebben echt een ‘ons’ gevoel hier. We werken met zijn allen aan iets goeds, of het nou koffie zetten is (daar maak je anderen erg blij mee) of het voeren van de dieren. Als je een slechte dag hebt, geeft dat niet. Dan doen we het gewoon een beetje anders en met elkaar komen we er goed uit.”

Er wordt écht naar je geluisterd

Klaas vertelt over wat er gedaan wordt op de boerderij: “We hebben hele praktische klussen, maar ook technische klussen zoals het maken en repareren van apparaten. Ook hebben wij geholpen bij het verbouwen van de stal. Als je denkt dat iets anders kan, mag je dat zeggen en wordt er écht naar je geluisterd. Dat is in alle jaren van mijn zorgtraject nog weleens anders geweest. Ik ben trots op wat we gedaan hebben hier en dat delen we ook graag op Facebook.”

Marjo, eigenaresse van de Maashoeve sluit af: “We doen er maatschappelijk toe op onze boerderij en dat is geweldig. Er wordt ook vaak naar gevraagd door onze omgeving. Wat we nu nog op het lijstje hebben is een interne nieuwsbrief, waarin we iedere keer iemand anders in het zonnetje zetten.” Klaas zou graag zien dat er nog wat varkens komen die buiten in de modder kunnen rommelen: “Dan zijn we compleet, vind ik.”

Met dank aan: Klaas en Marjo van Roessel, Zorgboerderij de Maashoeve in Haarsteeg